با هزینه شخصی پژوهش می‌کنیم با مقاله سنجیده می‌شویم!

دسامبر 23, 2019اخبار روز بیمه

به گزارش گروه رسانه‌های خبرگزاری تسنیم، در باب اهمیت «پژوهش» باید گفت،توسعه پایدار هر کشوری به نحو قابل توجهی در گروی گسترش کمی‌و کیفی فعالیت‌های پژوهشی آن کشور است. در ایران نیز به نسبت سالهای گذشته و با تأکیدات مقام معظم رهبری بر روی کلیدواژه‌های مرتبط با علم، پژوهش، سهم پژوهش از تولید ناخالص داخلی، تولید علم و … این موضوع بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته و به نظر می‌رسد همزمان با تحریمها به تدریج مسئولان اجرایی کشور به اهمیت و بهره مندی از پژوهش بیشتر پی برده اند.

در این مسیر که نقطه محوری آن را پژوهشگران تشکیل می‌دهند، طبیعتا چالشها و موانعی نیز وجود دارد که در صورت شناسایی، اعلام، واگویی و در نهایت تلاش برای حل این مشکلات، بهتر می‌توان به اهداف پژوهشی مطابق با اسناد بالادستی دست یافت. همچنین هموارتر کردن راه پیش روی پژوهشگران قطعا ما را در رسیدن به راه حل مشکلات کشور کمک خواهد کرد.

در همین راستا و به مناسبت هفته پژوهش که به محققان کشور تعلق دارد، بر آن شدیم تا با تنی چند از محققان دانشگاهی صحبت کنیم و پای درد و دل آنها بنشینیم.

پژوهشگران در این گفتگوها فقدان مدیریت یکپارچه پژوهشی را یکی از مهمترین چالشهای پیش رو ذکر کردند که به گفته آنها این موضوع روند پژوهشگری را «خسارت بار» کرده است. مشکلات مالی و کمبود گرنتهای پژوهشی نیز یکی دیگر از دغدغه‌ها است که بعضا محقق را وا می‌دارد با هزینه شخصی دست به کار تحقیقاتی بزند. در این میان بحث بیمه و مالیات‌هایی که متوجه برخی شرکت‌های دانش بنیان است نیز مانعی برای کار علمی‌عنوان شده است.

مشروح گفتگوهای مهر درباره دغدغه‌ها و چالشهای این روزهای محققان در زیر آمده است:

استاد دانشگاه مالک اشتر: در کشور مدیریت یکپارچه پژوهش نداریم

محمد مهدی‌نژاد نوری، استاد دانشگاه صنعتی مالک اشتر و معاون اسبق پژوهشی وزیر علوم پیرامون چالش‌های پیش روی محققان برای پژوهش گفت: به نظر من، بزرگترین چالش و دغدغه، نبود مدیریت یکپارچه پژوهش در کشور و نیز فقدان ارتباط دانشگاه‌ها و مراکز دانشگاهی با جامعه است؛ اکنون دانشگاه تهران اذعان دارد که ۱۰ هزار دانشجوی دکتری و ۳۰ هزار دانشجوی ارشد دارد! خب در این میان سوال این است که پژوهش‌ها و تحقیقات این ۴۰ هزار محقق چه می‌شود؟

با همین روند خسارت بار، افزایش بودجه بی فایده است

این پژوهشگر حوزه مدیریت راهبردی با طرح این سوال که چه کسی دانشگاه‌ها را در حوزه کار تحقیقاتی هدایت می‌کند که چه کاری را کجا و چطور انجام دهند تا نتایجش مفید باشد، ادامه داد: اینکه یک مرکزیت و مدیریت یکپارچه برای این مهم نداریم و همچنان فقط به دنبال پول و افزایش منابع مالی کارهای تحقیقاتی باشیم، به توفیق نخواهیم رسید. مطمئن باشید اگر بودجه‌های تحقیقاتی ۵ برابر و ۱۰ برابر هم شود، در صورتی که همچنان همین رویه خسارت بار و بی فایده را پی بگیریم، جز اینکه منابع مالی، پول و ثروت کشور به هدر برود، نتیجه دیگری نخواهد داشت.

نیازمند انقلاب علمی‌در کشور هستیم

این استاد دانشگاه صنعتی مالک اشتر گفت: به اعتقاد بنده عزیزانی که در مجلس، شورای عالی انقلاب فرهنگی، دولت و قوه قضاییه و حتی خود دانشگاه‌ها حضور دارند، باید با عزم و تلاش شبانه روزی، ظرف ۲ – ۳ ماه، ضمن استخراج ساز و کارهای مفید، علمی‌و نتیجه بخش، نظام ملی نوآوری را تدوین و همگی را پایبند به اجرای آن کنند. اکنون بیش از هر زمان دیگر نیازمند یک تحول و انقلاب علمی‌در کشور هستیم؛ برای آنکه بتوانیم گام دوم انقلابرا که مقام معظم رهبری با اشاره به آن، تاکید داشتند در ۱۴۰۴ باید به قله‌های علمی‌برسیم، محقق شود، ضروری است که هر چه زودتر این انقلاب علمی‌را رقم بزنیم.

اکنون بیش از هر زمان دیگر نیازمند یک تحول و انقلاب علمی‌در کشور هستیم؛ برای آنکه بتوانیم گام دوم انقلابرا که مقام معظم رهبری با اشاره به آن، تاکید داشتند در ۱۴۰۴ باید به قله‌های علمی‌برسیم، محقق شود، ضروری است که هر چه زودتر این انقلاب علمی‌را رقم بزنیم

رقابت دانشگاه‌ها در تعداد مقالات، تاسف بار است

این محقق اضافه کرد: کجای دنیا می‌بینید که بگویند اگر بخواهی استاد شوی، باید حتما N تعداد مقاله، آنهم در یک سری مجلات داشته باشی؟ جالب اینکه در حال حاضر دانشگاه‌ها در همین زمینه رقابت تاسف باری با یکدیگر دارند که کدامیک تعداد بیشتری مقاله در این مجلات دارد! این همان نقص آیین نامه و ایراد بنیادین تفکر و نگاه است. اکنون بزرگترین مشکل ما این است که از یک سو، دانشجویی که آموزش می‌بیند، نمی‌تواند در جامعه، ایجاد مهارت و کار کند و از طرف دیگر نیز اگر پژوهشی در دانشگاه انجام می‌شود، غالبا پژوهشی متناسب با نیازهای جامعه و چشم انداز کشور نیست.

انتقاد از اقدام دیرهنگام وزارت نفت/آقای وزیر این ۶ سال کجا بودید؟

وی در ادامه با تاکید بر این نکته که موضوع ارتباط دانشگاه با صنعت نباید امری انتخابی و دلبخواهی باشد، گفت: همین وزیر محترم نفت؛ ابتدا که آمد، خیلی راحت بر روی هر آنچه که حاصل تحقیقات داخلی بود، خط کشید و عنوان کرد «من فلان استاندارد را می‌خواهم». اکنون اما که اواخر دوران صدارتش است، تازه می‌گوید می‌خواهیم صندوق پژوهش و فناوری ایجاد کنیم! خب سوال ما این است که آقای وزیر این ۶ سال کجا بودید؟ خواب بودید؟! آیا آمدید از مردم پوزش بخواهید؟ آیا از جامعه عذرخواهی کردید که من با ورود به یک مسیر خسارت بار، از رشد توان علمی‌داخلی جلوگیری کرده و متعهد به کمک به افزایش بنیه و توان علمی‌داخلی نبودم و فکر می‌کردم با تکیه بر خارج، می‌توانم همه چیز را حل کنم؟

پژوهش را دستمایه سیاست بازی‌هایتان نکنید

مهدی نژاد با تاکید بر اینکه امر پژوهش نباید دستمایه سیاست بازی سیاستمدارانی که فصلی و دوره ای می‌آیند و می‌روند، باشد، اظهار داشت: پژوهش و تحقیق از جمله مهمترین منابع راهبردی کشور است. لذا باید ضوابط و مقررات موجود، به نفع دانشگاه نسل ۴، دانشگاه تمدن ساز و دانشگاهی که در سرنوشت جامعه دخالت دارد، اصلاح شود که البته منظور بنده از اصلاح قوانین، بازنگری یک ماده و ۲ تبصره نیست.

معاون اسبق پژوهشی وزیر علوم گفت: توجه داشته باشید که سالانه حدود ۳۰ هزار دانشجوی دکتری، رساله می‌نویسند و فارغ التحصیل می‌شوند. این رساله‌ها هر کدام حداقل ۲۰۰ میلیون تومان ارزش مالی پشت خود دارد! و این یعنی ۶ هزار میلیارد تومان! این فرآیند بیمار و هدر رفت سالانه چندین هزار میلیارد از پول کشور، همه را خسته کرده است. این پول هنگفت که از محل ثروت و منابع مالی کشور هزینه شده، حقیقتا چه نتیجه ای دارد و به کجا می‌رود؟ همه می‌رود در کمد و گنجه و طبقات بایگانی و ….؛ در نهایت تعداد اندکی از این رساله‌ها در خدمت نیاز جامعه قرار می‌گیرد. آیا این خسارت بار نیست؟ بنابراین باید کل مباحث را اصلاح کرد و این کار، کار یک نفر و ۲ نفر مثلا وزیر علوم و معاون علمی‌فناوری نیست! این یک اقدام ملی و شاید جنبشی فراگیر را می‌طلبد که باید همه در آن درگیر باشند و این نهضت تحولی را رقم بزنند.

 

استاد دانشگاه شهید بهشتی: با هزینه شخصی کار پژوهشی می‌کنیم

محمدرضا خانی پژوهشگر و عضو هیات علمی‌پژوهشکده لیزر پلاسمای دانشگاه شهید بهشتی است. وی معتقد است پژوهش در کشور به حال خود رها شده است. این پژوهشگر افزود: در حال حاضر در دانشگاه شهید بهشتی ۲ شرکت دانش بنیان با ۱۲ مسئول با هزینه‌های شخصی و بدون حمایت ویژه از سوی دانشگاه به فعالیت مشغول هستند البته حمایت اندکی در قالب پشتیبانی از پژوهش صورت می‌گیرد که حقیقتا هزینه دو ماه آزمایشگاه را هم پوشش نمی‌دهد.

تا الان ۴۰ میلیون سفته و چک به معاونت علمی‌داده ام

عضو هیات علمی‌دانشگاه شهید بهشتی با بیان اینکه اگر شرایط موجود ادامه یابد، منفی شدن نرخ پژوهش در کشور، طی ۵-۶ سال آینده امری قابل پیش بینی است، ادامه داد: معاونت علمی‌فناوری ریاست جمهوری می‌گوید اگر می‌خواهید کار کنید، بیایید وام بگیرید. من به عنوان یک استاد دانشگاه تاکنون ۴۰ میلیون سفته و چک به معاونت علمی‌داده ام تا بتوانم کار تحقیقاتی انجام دهم، کجای دنیا اینطور عمل می‌شود؟

من به عنوان یک استاد دانشگاه تاکنون ۴۰ میلیون سفته و چک به معاونت علمی‌داده ام تا بتوانم کار تحقیقاتی انجام دهم، کجای دنیا اینطور عمل می‌شود

دغدغه دانشگاه‌ها و وزارت علوم نوشتن مقاله (ISI) است

داوود فدایی استاد دانشگاه و پژوهشگر حوزه انرژی خورشیدی یکی دیگر از محققان برجسته کشور است. فدایی کهفوق دکترای خود را در رشته مهندسی مکانیک (مکاترونیک) از دانشگاه گوتنبرگ آلمان گرفته، پیرامون این موضوع به مهر گفت: باید بگویم بسیاری از مشکلات موجود ناشی از نبود زیر ساخت‌های لازم، نبود یک استراتژی مدون و نبود هماهنگی و تناسب بین نیازهای جامعه و قوانین ارتقاء در دانشگاه‌های کشور است؛ در حالی که در روستاها فقر و نا امنی غوغا می‌کند و در شرایطی که در صنعت مشکلات عدیده ای وجود دارد که باید توسط دانشگاه حل و فصل شود، در مقابل اما دغدغه دانشگاه‌های کشور و مقررات وزارت علوم برای ارتقاء پژوهشگران و اساتید، نوشتن مقاله آی اس ای (ISI) است.

این استاد دانشگاه با اشاره به اینکه عملا هیچ منبع مالی قابل ملاحظه ای برای پژوهش در کشور به دانشگاه‌ها تخصیص داده نمی‌شود، اظهار داشت: متاسفانه شاهد هستیم که بالغ بر ۴۰ درصد فارغ التحصیلان دانشگاه‌های ما بیکار هستند و این بزرگترین دغدغه هر پژوهشگر و هر عضو هیات علمی‌به شمار می‌رود که می‌بیند محصولش که همان نتایج تحقیقات و فارغ التحصیلان هستند در جامعه به کار گرفته نشده اند و بعضا به خارج از کشور مهاجرت می‌کنند.

در تصمیم گیری‌ها فقط سیاسیون نظر ندهند

وی افزود: خواسته ما این است که در تصمیماتی که در کشور گرفته می‌شود، فقط سیاسیون نظر ندهند. بارها دیدیم پیامدهای تصمیماتی را که بدون مشورت نخبگان گرفته شد و چه نتایج خسارت باری بدنبال داشت. ولی متاسفانه حافظه کوتاه مدت دولت‌های ما خیلی خیلی ضعیف است و خیلی زود این موارد را به بوته فراموشی می‌سپارند. بعنوان یک پژوهشگر، یک مخترع و یک هیات علمی‌درخواست من این است که در تصمیم گیری‌ها از همه ظرفیتهای موجود کشور استفاده شود.

امیدی به دولتها نداریم

فدایی اظهار داشت: حقیقت این است که ما در همه دولت‌ها به وفور شاهد تناقض بین حرف و عمل بوده ایم، لذا واقعیت این است که امیدی به هیچ دولتی نداشته و نداریم و بعنوان یک سازمان مردم نهاد آمده ایم که از مردم برای مردم، فعالیت کنیم؛ این بسیار تاسف بار است که دولتها همواره ۴۰ – ۵۰ درصد ظرفیتهای فکری مخالف خود را اصلا به کار نگرفته و نمی‌گیرند.

با مجوز وزارت علوم و با موافقت اصولی دائم، یک مرکز تحقیقاتی در حوزه انرژی خورشیدی راه اندازی کردم که به دلیل وضع مالیاتهای عجیب و بی حساب و کتاب، نهایتا وادارم کردند آن را تعطیل کنم

مجبور شدم بخاطر مالیاتهای عجیب، مرکز تحقیقاتی ام را تعطیل کنم

وی ادامه داد: دولت هر زمان گرفتار می‌شود و راه چاره ای نمی‌یابد، دست به دامان شرکت‌های دانش بنیان و دانشگاه‌ها می‌شود و به محض اینکه اندکی از فشار تحریم‌ها کاسته و مسیر خرید از خارج باز می‌شود، دوباره این مراکز فراموش شده و کسی سراغشان را نمی‌گیرد؛ بنده خودم با مجوز وزارت علوم و با موافقت اصولی دائم، یک مرکز تحقیقاتی در حوزه انرژی خورشیدی راه اندازی کردم که به دلیل وضع مالیاتهای عجیب و بی حساب و کتاب، نهایتا وادارم کردند آن را تعطیل کنم! این در حالی ست که هر ساله با مشکل آلودگی هوا روبرو هستیم یکی از بهترین راهکارها برای رفع آن، استفاده از انرژی خورشیدی است که متاسفانه ما مجبور شدیم تنها مرکز تحقیقاتی را که متشکل از چندین هیات علمی‌بود و در بخش خصوصی فعالیت می‌کرد، تعطیل کنیم.

معضل بیمه در پروژه‌های تحقیقاتی

این استاد دانشگاه اظهار داشت: البته بجز بحث مالیاتها، موضوع بیمه هم مزید بر علت تعطیلی بود. بطور مثال وقتی ما پروژه ای را با ۲ نفر انجام می‌دهیم، بیمه می‌گوید نه؛ به نظر ما باید حداقل ۵ تا ۱۰ نفر در این پروژه فعالیت کنند! متاسفانه با این نگاه، ما همیشه محکوم به دروغگویی هستیم، مگر خلافش ثابت شود؛ درست برعکس همه کشورهای جهان که در آنها، محقق همیشه راست می‌گوید مگر خلافش ثابت شود.

 

پژوهشگر حوزه مهندسی پزشکی: گرنت‌های ناچیز برای دانشجویان

علی مختارزاده دانشجوی ارشد مهندسی پزشکی است که هم اکنون در دانشگاه صنعتی امیرکبیر مشغول به تحصیل است.این پژوهشگر حوزه مهندسی پزشکی، مشکلات مالی را بزرگترین چالش پیش روی پژوهشگران می‌داند. او در این رابطه گفت: متاسفانه بودجه‌های بسیار اندکی به کار تحقیق و پژوهش در حوزه مهندسی تخصیص داده و گرنت‌های پژوهشی ناچیزی برای دانشجویان در نظر گرفته می‌شود؛ به طوری که در دانشگاه امیرکبیر به زحمت یک گرنت به یک میلیون تومان می‌رسد. البته تفاوتهایی بین دانشگاه‌های مختلف وجود دارد؛ مثلا دانشگاه شریف و تاحدی دانشگاه تربیت مدرس که فقط دانشجویان تحصیلات تکمیلی در آن مشغول به تحصیل هستند، مقداری دستشان بازتر است، هرچند بودجه آنها نیز در حد کفایت نیست و غالب دانشجویان امکان استفاده از گرنت‌ها را ندارند.

وی ادامه داد: به طور مثال، بنده باید یک کار پژوهشی را با ۱۱- ۱۲ میلیون تومان جمع می‌کردم که تامین بودجه این کار از جانب دانشگاه، اصلا امکان پذیر نبود و سرانجام بالاجبار با ۶ میلیون تومان کار را به اتمام رساندم و شخصا هزینه‌ها را پرداخت کردم.

نمی‌توانیم با اساتید خارج از دانشگاه کار کنیم

یک کار پژوهشی را با ۱۱- ۱۲ میلیون تومان جمع می‌کردم که تامین بودجه این کار از جانب دانشگاه، اصلا امکان پذیر نبود و سرانجام بالاجبار با ۶ میلیون تومان کار را به اتمام رساندم و شخصا هزینه‌ها را پرداخت کردم

این پژوهشگر با بیان این مطلب که با محدودیتهای لحاظ شده، نمی‌توانیم با اساتید خارج از دانشگاه کار کنیم، افزود: یکی از راهکارهای مفید برای برون رفت از این وضعیت، برداشتن موانع بین دانشگاه و صنعت است؛ معتقدم که مسئولین ضمن برطرف ساختن این موانع، باید برای توسعه و گسترش این ارتباط نیز تلاش و جدیت بخرج دهند؛ چرا که تنگناهای مالی در صنعت در مقایسه با دانشگاه، کمتر است و بودجه بهتری به کارهای تحقیقاتی تخصیص داده می‌شود.

مختارزاده افزود: ما دانشجویان و پژوهشگران حوزه مهندسی، در تحقیقات خود نیاز به کار عملی، مواد اولیه، تجهیزات و دستگاه داریم و طبعا برای تامین این نیازها باید بودجه و منابع مالی کافی در اختیار داشته باشیم. در مقابل اما در برخی پژوهش‌های رشته‌های علوم انسانی و بعضا پزشکی که چندان ضرورتی به انجام کار عملی ندارند اعتبارات در نظر گرفته شده برای کار تحقیقاتی به مراتب بالاتر از کار پژوهشی در حوزه مهندسی است.

مرتضی موسی‌خانی که دارای دکتری تخصصی مدیریت منابع انسانی از دانشگاه تربیت مدرس است گفت: شرکتهای ایرانی اگر قرار باشد در راستای تاکید مقام معظم رهبری بر حمایت از تولید داخلی بمنظور ارتقای کیفیت تا حد رقابت در منطقه، گام بردارند، باید همچون شرکتهای پیشرو و موفق جهان با اختصاص درصدی از درآمد خود به کارهای تحقیقاتی و آر اند دی (R&D)، محصولاتی کیفی، نوآورانه و البته رقابتی تولید کنند.

این پژوهشگر با اشاره به سهم نیم درصدی ایران از سهم بازار جهانی در مقابل سهم یک درصدی از جمعیت جهان، افزود: با توجه به پیشرفت‌های تکنولوژی و وجود کالاهای با کیفیت در بازار، اگر از همین امروز شرکتها و صاحبان کالای ما به سمت نوآوری حرکت نکنند، قطعا با اشباع بازار، همین سهم ناچیز از بازار جهانی را نیز از دست خواهیم داد.

 

دستگاه‌های دولتی باید بودجه ای را صرف پژوهش کنند

وی ادامه داد: نکته مهم دیگر این است که ما باید سیاست‌های جدی را در راستای حمایت از تحقیقات و پژوهش کشور در دستور کار قرار دهیم و در این راستا، سهم مناسبی را از بودجه دستگاه‌ها و سازمانهایی که از اعتبارات دولتی استفاده می‌کنند، به پژوهش اختصاص دهیم.

موسی خانی همچنین لزوم در نظر گرفتن تخصیص‌های استراتژیک در حوزه پژوهش کشور را موضوعی بسیار مهم توصیف کرد و افزود: اگر بخواهیم کشور را رقابت پذیر کنیم، باید با قاطعیت به بخشی از جامعه نه بگوییم، و بخش‌هایی را که می‌توانند جامعه ما را در آینده رقابت پذیر کنند، حمایت کنیم و تخصیص بیشتر برایشان قایل شویم.

یاسین کیخا یکی دیگر از محققان برجسته کشور در حوزه پلیمر است. ویاین حوزه را از جمله دانش‌های‌هایتک عنوان می‌کند که اغلب با مشکلات زیرساختی رو به رو است. این پژوهشگر گفت: موضوعات مرتبط با کار تحقیقاتی ما شامل تست‌ها و آزمون‌هایی است که نیازمند دستگاه‌های خاصی هستند که این تجهیزات عمدتا در ایران وجود ندارد و اگر هم موجود باشد، در سطح بسیار محدود و ناچیز است. به همین دلیل اگر زمانی همین زیرساخت‌های محدود، معیوب و یا از سرویس دهی خارج شود، عملا بخشی از کارها متوقف خواهد شد.

تحقیق در حوزه «پلیمر» مساله محور نیست

این پژوهشگر مسئله محور نبودن کار تحقیقاتی در حوزه پلیمر را یکی دیگر از چالشهای فعالان این حوزه بر شمرد و گفت: در ساختار کنونی دانشگاه‌های ما، ساز و کار به شکلی است که محققین اصولا محدود به حرکت در مرز دانش هستند و نهایت کاری که انجام می‌دهند؛ منتج به مقاله ای قابل دفاع برای فارغ التحصیلی در مقطع ارشد یا دکترا است. در حالی که با توجه به نفت خیز بودن ایران، می‌توان با مسئله محور کردن موضوعات پژوهشی حوزه پلیمر، ضمن توسعه علم پلیمر، برای نفت؛ این محصول خام، ارزش افزوده ایجاد کرد.

وی افزود: مورد دیگر اینکه؛ در حوزه پلیمر، ارتباط میان حوزه پالایش و حوزه پتروشیمی‌بسیار حائز اهمیت است. در حال حاضر در حوزه پالایش برشهایی مثل بنزین، نفت سفید و … برای کسب ثروت، به صورت کالای مصرفی عرضه می‌شود. اما آیا تا چه زمان و تا چه حدی می‌توان از این راه و از این برشها، کسب درآمد کرد؟ پس بدیهی است که توجه به صنایع پایین دستی و صنعت پتروشیمی‌نیازمند یک اراده جدی است؛ چرا که ثروت ناشی از صنایع پتروشیمی‌و محصولات آن به مراتب بیشتر از محصولات سوختی حوزه پالایش است.

این محقق ادامه داد: این امکان وجود دارد که بواسطه دانش پلیمر، مواد دیگری را در حوزه پتروشیمی‌تولید و در نهایت ایجاد ثروت کنیم و این کار صرفا در حال حاضر مستلزم یک اراده برای برقراری ارتباط میان دانشگاه‌ها و پژوهشگاه‌های مرتبط با حوزه تحقیقاتی پلیمر با حوزه‌های مختلف صنعت پتروشیمی‌است.

این پژوهشگر حوزه پلیمر افزود: اگر قرار بر این است که در این حوزه کار تحقیقاتی و بواسطه آن تولید ثروت کرد و البته نه با ریسک بالا و زیان احتمالی سنگین، به نظر بنده مسئولین باید با بازنگری برنامه‌ها، برش‌های میانی و نیمه صنعتی را در این حوزه ایجاد و با جدیدت از آن حمایت کنند؛ حمایتی که می‌تواند حمایت دولت و یا آر اند دی (R&D)‌های صنایع باشد. به نظر می‌رسد با این کار می‌توان از ریسک بالای صنایع پتروشیمی‌در همکاری با پژوهشگران کاست.

برای حل مسائل کشور به پژوهشگر اعتماد شود

وی اضافه کرد: من فکر می‌کنم اصلی ترین اتفاقی که باید بیافتد، این است که به پژوهشگران برای حل مسائل کشور اعتماد و اطمینان شود. من افرادی را سراغ دارم که در ایران به آنها اعتماد نشد، اما وقتی به خارج از کشور رفتند، در آنجا مورد اعتماد قرار گرفتند و از قضا، خوش هم درخشیدند.

 

و در پایان …

با دقت نظر در گفته‌های محققین و مرور گذرا بر فرآیند پژوهش در کشور به سادگی می‌توان اذعان کرد که مطالبات محققان بیشتر در حوزه‌های مالی و برنامه ریزیهای کلان است.

اگرچه در بخشهایی نظیر فناوری و نوآوری بودجه‌ها و راههای حمایتی نسبتا خوبی در نظر گرفته شده است اما به نظر می‌رسد در سطوح تحقیقاتی و پژوهشی به ویژه در دانشگاهها هنوز مشکلاتی وجود داشته باشد و محققان و اساتید در این زمینه با تنگناهایی مواجه اند.

از سوی دیگر به نظر می‌رسد مقالات آی اس آی همچنان پای ثابت دغدغه‌های محققان دانشگاهی است محققانی که تلاش می‌کنند به گفته خودشان بعضا با هزینه شخصی کار تحقیقاتی کنند اما معیار سنجششان مقاله است. آنهم در شرایطی که کشور بیش از حرکت در مرزهای دانش و چاپ مقاله به پژوهش کاربردی نیاز دارد.

منبع:مهر

انتهای پیام/

بازگشت به صفحه رسانه‌ها

مشاوره رایگان اینترنتی بیمه عمر


پست های مرتبط

بیمه پاسارگاد؛ بالاترین شرکت از لحاظ سهام بیمه ای
تازه های اخبار بیمه؛ بیمه پاسارگاد در صدر سهام شرکت های بیمه ای

آگوست 12, 20200پسندیدناخبار روز بیمه , بیمه عمر

اخبار بیمه را با اخبار بیمه پاسارگاد در تیرماه ۹۹ آغاز می‌کنیم. سهامداران شرکت بیمه پاسارگاد از سرمایه گذاری‌های خود در سهام این مجموعه طی معاملات تیر ماه امسال بازار سرمایه حدود ۸۲ درصد سود دریافت کردند.

ادامه مطلب
هنرمندان از پرداخت حق بیمه سه ماهه خود معاف هستند

می 9, 20200پسندیدناخبار روز بیمه,

ایسنا/زنجان مسئول صندوق اعتباری هنر اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی‌استان زنجان، از معافیت پرداخت حق بیمه سه ماهه امسال هنرمندان خبر داد و گفت: در رابطه با افرادی که حق بیمه خود را پرداخت کرده‌اند نیز، تصمیماتی اتخاذ می‌شود. مقایسه انواع بیمه‌های عمر با جزییات کامل

ادامه مطلب

یک نظر ارسال کنید

ایمیل شما نزد ما امن می ماند